تبليغاتX
سکوت صدا

منطقی كه فكر كنی همه فرقش درچند ثانیه است. آخرین  شب  یاییز چند ثانیه كش می یاد و  یلدا رقم می خوره... طولانی ترین شب سال.اما یلدا یه چیز دیگه  یه حس دیگه با خودش داره .یلدا رو هر جور كه نگاه كنی قشنگه از انار سرخ و هندوانه قرمز و آجیل و...همه خوردنی های این شب گرفته تا دور هم جمع شدن ها و بگو و بخندها اما بهترین قسمت اون "حافظ "است به نظر من شب یلدا بدون حافظ یه چیز كم داره . در یك سایت درباره شب یلدا خوندم كه "هزاران سال پیش ، ایرانیان دریافته بودند که از آغاز دی ماه روزها به تدریج بلندتر و شب ها کوتاه تر می شود و خورشید هر روز بیش تر در آسمان می ماند و نور و گرمی می پراکند. از این روی در پایان آخرین شب پاییز ( درازترین شب سال ) و سپیده دم نخستین روز زمستان ، برآمدن « نخستین پرتوهای خورشید تابان » را که « مهر » می نامیدند ، به عنوان لحظه « زایش  مهر » جشن می گرفتند که بعد ها جشن « یلدا »  و یا جشن شب چله  نامیده شد . یلدا واژ ه ای سُریانی و به معنای « زاده شدن » است که توسط مسیحیان سُریانی به ایران آورده و ماندگار شد.  رومیان نیز مهم ترین جشن خود را " سُل ناتالیس انویکتوس " Natalis Invictus)  Sol - ) یعنی "میلاد خورشید شکست ناپذیر " می نامیدند و گرامی می داشتند و از این روی پس آشنایی با آیین مهر به این همانی « مهر » با « خدای آفتاب » دست زدند.شب یلدا یكی از قشنگ ترین سنت های ایرانیان است.

+ نوشته شده توسط اعظم ویسمه در شنبه 30 آذر1387 و ساعت 18:8 |
سهم ما یک روز که نه "نیم روز" هم نبود.

 بعد از توقیف "شهروند امروز "دلمون خوش بود در هفته نامه" نیم روز" دوباره با انگیزه بالا شروع به کار می کنیم اما نشد، نگذاشتند.مثل اینکه حالا دیگه رسم شده قبل از تولد یک نشریه زمانیکه می فهمند سردبیر محمد قوچانی است و  قراره  او با تیمش یک جا  دور هم جم شوند، نشریه رو کلا لغو امتیاز کنند.من خبرنگار پارلمانی هفته نامه "نیم روز" بودم .همان سمتی که در شهروند امروز داشتم .برای شماره اول مصاحبه ای با محمدرضا باهنر درباره جلوگیری هیات رییسه از انجام استیضاح ها و طرح لاریجانی برای ایجاد دو معاونت جدید برای رییس مجلس انجام داده بودم.افسوس که به قول شاملو"ما آبستن امید فراوان بوده ایم دریغا که به روزگار ما کودکان مرده به دنیا می آیند"متاسفم برای مسولانی که اینقدر از یک جمع روزنامه نگار می هراسند و تاب تحمل یک نشریه مستقل را ندارند.ای کاش یک روز در کنار تمام اعتراضاتی که می شود افکار عمومی به کشوری که آنها را از حق داشتن یک نشریه مستقل و دگر اندیش (نه تملق گوی دولت) محروم می کند ،اعتراض می کردند.

 

+ نوشته شده توسط اعظم ویسمه در سه شنبه 26 آذر1387 و ساعت 22:49 |
"ما شكیبا بودیم و این است كلامی كه به تمامی ما را وصف می تواند كرد"

این روزها این شعر شاملو توصیف مناسبی برای تحریریه كارگزاران است.

                           

+ نوشته شده توسط اعظم ویسمه در شنبه 9 آذر1387 و ساعت 18:26 |
گزارشم در روزنامه كارگزاران و انتقاد از رای سازی برای فرستادن صادق محصولی به وزارت كشور و تفسیر جدید از آیین نامه داخلی مجلس در آرای نمایندگان به نفع فرمانده لشگر احمدی نژاد مثل اینكه خیلی برای آقایون اصولگرا گران تمام شده است. بعد از خبر گزاری فارس كه در روز رای اعتماد خبرنگاران اصلاح طلب را متهم به ایجاد شبهه در آرای محصولی كرد ،روزنامه دولتی ایران نیز درصفحه ۵ امروز خود حسابی سنگ تمام گذاشته و در یادداشتی با عنوان پازلى براى سياه نمايى! سعی كرده با انواع فرافكنی ها اصل موضوع "راه یافتن فرمانده لشگر ،یار غار احمدی نژاد و رییس ستاد انتخاباتی رییس جمهور به وزارت كشور" را كم رنگ جلوه داده و از كینه های شخصی نویسنده و قلم زدن برای حزب كارگزاران سخن براند.شاید این یادداشت بدون اسم در روزنامه دولتی ایران حتی ارزش پاسخ گویی هم نداشت اما متاسفانه چیزی كه موجب شد بنویسم لحن مطلب و اتفاقی است كه در خود پارلمان در حال رخ دادن است.طی هفته گذشته و بعد از اتفاقاتی كه در رابطه با بركناری كردان و رای اعتماد نصفه و نیمه به محصولی رخ داد خیلی از نمایندگانی كه خبر رسانی در این زمینه ها را به نفع جریان خود نمی دانند سعی كردند به راههای مختلف (شما می توانید تهدید هم بخوانید ) واكنش نشان دهند. متاسفانه این هم یكی از شیوه هایی است كه آقایون برای مقابله با هر نقد و اطلاع رسانی به كار می گیرند.اگر خبرنگارای پارلمانی با این شیوه ها برخورد نكنند هیچ بعید نیست كه فضای خفقان بر مجلس هشتم حاكم كنند.كما اینكه شنیده ایم تدابیری برای كنترل هرچه بیشتر خبرنگاران در دست دارند ازجمله شنیده ایم می خواهند كارت های مجلس را كه با آن اجازه ورود به پارلمان را داریم ،پس بگیرند و هر روز مجبور باشیم برگه ورود و خروج كه ساعات حضور ما را با آن چك می كنند دریافت كنیم.یادم می یاد در همان روزهای اول كه مجلس هفتمی ها بر سر كار آمدند می خواستند خبرنگاران را مجبور كنند كارت به گردن بیندازند تا رسانه آنها مشخص باشد می گفتند برای آشنایی با خبرنگاران اما در واقع قصد بایكوت یكسری رسانه ها را داشتند.در آن زمان بچه ها به خوبی مقاومت كردند واین طرح هیچ گاه اجرایی نشد بماند كه آقایان دمیرچی (خبرنگار رسالت )بهداد (خبرنگار كیهان)و... كه اكنون به لطف دولت نهم جملگی  سمت دریافت كرده اند در اجرای این طرح پیشتاز بودند و از روز اول كارت ها را به گردن انداختند.متاسفانه احساس می كنم بعد از رفتن بسیاربی از خبرنگاران با تجربه از مجلس دیگه حتی برای انجام كارای صنفی هم بین بچه ها وحدت نیست .
+ نوشته شده توسط اعظم ویسمه در یکشنبه 3 آذر1387 و ساعت 13:4 |