این روزهای تاریخ ساز ایرانیان

بدون تردید انتخابات ریاست جمهوری 22 خرداد سال 88 و حوادث پس از آن برهه جدیدی در تاریخ  نظام جمهوری اسلامی در سی سالگی این انقلاب را رقم زد.هر چه از حوادث و اتفاقات مربوط به این انتخابات فاصله می گیریم  تاریخ ساز بودن این روزها ، مواضع ،اظهار نظرها و واکنش ها بیشتر نمایان می‌شود. گویی ایرانیان چه بخواهند چه نخواهند برگه‌هایی از تاریخی را می‌نویسند که آیندگان در مورد آنها قضاوت خواهند کرد.

انتخابات 22 خرداد به همان میزان که صحنه سیاسی کشور را تغییر داد، فصل جدیدی را  به تاریخ انقلاب افزود.فصلی که گویی نگارش آن تازه شروع شده و هنوز صفحات اولیه آن رقم می خورد.در این میان هر کس به سهم خود نگارش این صفحات را برعهده گرفته است و نقش آفرینی می‌کند. کاندیداهای معترض به نتیجه اعلام شده انتخابات به یک نحو، محمود احمدی‌نژاد، مقام معظم رهبری و سخنان ایشان در نماز جمعه، راهپیمایی معترضان، بیانیه‌های گروهها و احزاب سیاسی مختلف، شورای نگهبان، مواضع هاشمی رفسنجانی در نماز جمعه و حضور حامیان موسوی در راهپیمایی‌های مسالمت آمیز، پیشنهاد خاتمی برای برگزاری رفراندوم  و همه پرسی از مردم، خانواده های سوگوار که عزیزان خود را در این حوادث از دست داده اند، زندانیان سیاسی،مراجع عظام، مواضع شخصیت‌های سیاسی، روزنامه‌ نگاران چه آنها که دربند هستند و چه آنها که با وجود محدودیت‌های فراوان همچنان سعی درانجام وظیفه خطیر اطلاع‌رسانی دارند و...در راس همه مردم .

اگر بدانیم و آگاه باشیم که این روزها که بر ما، کشور و نظام می‌گذرد تاریخ‌ساز است و آیندگان  برعملکرد و تصمیمات ما نظارت و قضاوت خواهند کرد، بدون تردید دقت بیشتری در رفتار و عملکرد خود خواهیم داشت.بدون تردید همانگونه که ما بی‌رحمانه به قضاوت گذشتگان و عملکرد آنها می‌نشینیم، تصمیمات و رفتار آنها را به باد انتقاد گرفته و یا بالعکس با افتخار برای برخی هورا کشیده و نامشان را به نیکی یاد می‌کنیم، آیندگان نیز با ما چنین خواهند کرد.

نکته مهمتر آن است که فراموش نکنیم انسان‌های بزرگ و چهره‌های ماندگار در تاریخ (چه نام‌های نیک و چه نام‌های منفور) به هنگام تولد از شکم مادر، چهره و شخصیت نبوده‌اند.این تصمیمات و رفتار شجاعانه و یا حماقت و عملکرد اشتباه در لحظه‌ه‌ای تاریخ ساز و سرنوشت ساز است که نام انسان‌ها را به نیکی یا نفرت ثبت می‌کند.

اگر از نام‌های بزرگی چون آیت الله خمینی، آیت الله کاشانی، مصدق،بازرگان ،شریعتی،طالقانی و... به نیکی در تاریخ این کشور یاد می‌کنیم به دلیل اقدامات شجاعانه و بی پروای آنها در لحظه‌های سرنوشت ساز برای این کشور بوده است.در مقابل هستند دیگرانی که آنها را طرد کرده و نام آنها را به زباله‌دان تاریخ فرستاده‌ایم.

این روزها که بر ایرانیان می گذرد سرنوشت سازو تاریخ ساز است.این روزها  فصل جدیدی در کتاب تاریخ این نظام در حال نگارش است و هرکس به سهم خود این تاریخ  را می‌نویسد و آیندگان از نویسندگان این صفحات به نیکی یا نفرت یاد و قضاوت خواهند کرد.

در کنار نقشی که تک تک ایرانیان بر عهده دارند، نمایندگان آنها در پارلمان نیز وظیفه خطیری را برعهده دارند.گرچه اکثریت مجلس هشتم در دست فراکسیون اصولگرایان است و این فراکسیون پیش از انتخابات با صدور بیانیه‌ای با بیش از 200 امضا حمایت خود از محمود احمدی‌نژاد را در انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرد اما نمایندگانی تحت عنوان اعضای فراکسیون خط امام (ره) یا اقلیت در پارلمان حضور دارند که نه  تنها نمایندگان مردم بلکه نماینده جریان اصلاحات هستند.اصلاحاتی که اکثر چهره‌های شاخص احزاب آن نه تنها در حکومت جایگاهی ندارند بلکه امروز در زندان به سر می‌برند.

به غیر از نمایندگان طیف اصلاح‌طلب مجلس، نمایندگان مستقلی نیز در پارلمان حضور دارند که در برخی قضایا از جمله  برکناری علی کردان نشان داده‌اند که حاضر به اطاعت محض از جریان سیاسی خاص نیستند و نمی‌توانند چشم و گوش خود را بر ناحق ببندند و بپذیرند.در این روزهای سرنوشت‌ساز فرصتی است که تاریخ و آنچه بر گذشتگان رفته را بخوانیم.

خوب است که نمایندگان مجلس این روزها از مدرس بخوانند. از صدای سیلی که در صحن پارلمان پیچید.از مجلس هفدهم  شورای ملی بخوانند که  وقتی احمد قوام به جای مصدق بعنوان نخست وزیربه مجلس معرفی شد، جمعی از نمایندگان به نشانه اعتراض در مجلس حاضر نشدند،نمایندگان مجلس این روزها تاریخ مجلس را مروری کنند و ببینند که چگونه برخی وکلای ملت در طول این سالیان نام خود را جاودان کرده‌اند.این روزها تاریخ‌ساز است و تصمیمات تک تک افراد به ویژه آنها که مسوولیتی دارند در اذهان ثبت خواهد شد.در این روزها چشم اکثریتی از معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری به عملکرد نمایندگان شان در پارلمان دوخته شده و نظاره‌گر رفتار و مواضع آنها هستند و در این میان انتظار از اعضای فراکسیون خط امام (اقلیت) مجلس هشتم بیش از دیگران است  که درنوشتن ادامه صفحات تاریخ این روزهای ایران نقش آفرینی کنند و تصمیم بگیرند نامی نیک و جاودان از خود بر صفحه روزگار باقی بگذارند و یا ...

این روزها برای ایران تاریخ ساز است.

بیانیه 180 روزنامه نگار

180 تن از روزنامه نگاران ایران با صدور بیانیه‌ای به محدودیت های اطلاع رسانی ایجاد شده در روزهای اخیر اعتراض کردند.

متن کامل این بیانیه بدین شرح است:

ملت بزرگوار و صبور ایران

شخصیت های دلسوز کشور

مقامات مسئول و دلسوز

ما روزنامه‌نگاران که علی‌رغم سختی‌ها و بی‌مهری‌ها وظیفه اطلاع‌رسانی به مردم ایران را بر عهده داریم در این روزها ناظر وضعیتی هستیم که خود را قادر به انجام وظیفه نمی بینیم. ضمن این که به دلایل زیر به طوری جدی نگران ثبات و امنیت ملّی کشور هستیم.

1- آنچه در انتخابات اتفاق افتاد موضوعی است که باید دریک فضای آزاد و بی‌طرفانه مورد بررسی قرارگیرد. امّا آنچه ما شاهد آن هستیم شکل‌گیری محدودیت‌های فزاینده و غیرقانونی در جهت اطلاع‌رسانی به مردم و انتشار اطلاعات صحیح به جامعه است. قطع سیستم پیامک از شب پیش از رأی گیری، قطع تلفن‌های همراه در هرزمان و هر منطقه، که تبدیل به رویه شده است، فیلترینگ گسترده سایت‌های خبری داخلی و خارجی، بازداشت خبرنگاران و روزنامه‌نگارانی که به وظیفه اطلاع‌رسانی‌شان عمل می کردند با کدام مجوز قانونی صورت می‌گیرد؟ تنها نتیجه این نوع مدیریت اطلاع‌رسانی، سوق دادن مردم به سمت شبکه‌ها و منابع غیرقابل اطمینان بوده است. آیا این اقدامات در جهت حفظ امنیت ملی ماست؟

2- از همه مهم‌تر آن که اعلام کرده‌اند روزنامه‌ها باید قبل از چاپ به نظر مأمورین دولتی برسد و بدون کنترل منتشر نشود. این اقدام غیرقانونی دولت، بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تا کنون سابقه نداشته است و حتی در دوران جنگ نیز چنین فشاری بر مطبوعات وجود نداشت.

3- به نظر ما این محدودیت های خبری موجب شده‌است بازار شایعات و خبرهای کذب به شدت رواج یافته که نتیجه آن تشدید فضای تشنج و تشویش اذهان عمومی است،  درحالی که روزنامه‌نگاران هیچ‌گاه آشوب و درگیری را به نفع ملّت ایران ندانسته و با اطلاع‌رسانی صحیح می‌توانند به امنیت خاطر و آرامش جامعه کمک کنند.

4- این محدودیت‌ها کاملاً بر خلاف قانون اساسی و قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی است که دولت موظف به رعایت آنهاست و مهم‌تر از آن بر اساس سوگند ریاست جمهوری، شخص رئیس‌جمهور وظیفه پاسداری از قانون اساسی که میثاق ملی است را به دوش دارد. اصل 24 قانون اساسی نشریات و مطبوعات را دربیان مطالب آزاد اعلام کرده است و تنها درصورتی که مطالبی خلاف قانون درج کنند مطابق اصل 168 قانون اساسی به آن موضوع رسیدگی خواهدشد. درهمین راستا اصل نهم قانون اساسی صراحتاً اعلام می دارد: هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادی‌های مشروع را هر چند با وضع قوانین و مقررات سلب کند.مسلم است با توجه به گسترش تکنیک های ارتباطی چون ماهواره، اینترنت و... تحدید و اعمال فشار در مسیر اطلاع‌رسانی غیرعملی و نوعی توهین به مردم است.

 5- همه ما شاهد بودیم که روزهای قبل از درگیری، سراسر ایران شاهد ابراز نظر مردم ایران در خیابان‌ها در کمال آرامش و پرهیز از درگیری فیزیکی و خشونت بود. به طوری که موجب برانگیختن تحسین افکار عمومی جهان گشت. همه از متانت و عقلانیت ملت ایران سخن می گفتند. به ویژه شاهد بودیم علی‌رغم اوج‌گیری احساسات عمومی، از ساعت ممنوعیت تبلیغات مردم کاملاً موازین قانونی را رعایت کردند و فرهنگ قانون‌گرایی و احترام به حقوق عمومی را به نمایش گذاشتند. حق بود دولت قدر چنین مردمی را می‌دانست و به جای امنیتی کردن فضا از اولین ساعات شمارش آرا با مردم برخوردی شایسته می کرد. بسیار متأسفیم که اکنون تصاویر وحشتناکی از خشونت و ضرب و شتم شهروندان ایرانی درشهرهای ایران خوراک رسانه های جهان شده است. بدون این که رسانه های مستقل داخلی بتوانند در این مورد به نحو شایسته اطلاع‌رسانی کنند.

6- گفتنی بسیار است اما درشرایط فعلی ما روزنامه‌نگاران در حالی که ادامه تشنجات و درگیری‌ها را به نفع ملّت ایران نمی دانیم و سریعاً از مقامات دلسوز ملک و ملّت خواستاریم محدودیت‌های اطلاع‌رسانی را رفع کرده و اجازه دهند روزنامه‌نگاران از طریق اطلاع‌رسانی صحیح از رواج شایعات و اخبار کذب و تشویش اذهان عمومی و دامن زدن به تشنجات جلوگیری نمایند.بیانیه روزنامه نگاران